Nowoczesne nauczanie akademickie – praktyka, mikronauczanie i doskonalenie kompetencji  - Szkoła Wyższa im. Pawła Włodkowica

Nowoczesne nauczanie akademickie – praktyka, mikronauczanie i doskonalenie kompetencji 

W Szkole Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku realizowany jest trzeci moduł szkolenia pt. „Nowoczesne nauczanie akademickie”, skierowany do nauczycieli akademickich i innych pracowników dydaktycznych Uczelni.

Szkolenie stanowi element projektu pn. „W stronę doskonałości dydaktycznej – program doskonalenia jakości kształcenia w Szkole Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku”.

Od teorii do praktyki dydaktycznej

Trzeci moduł szkolenia koncentrował się na projektowaniu zajęć akademickich i doskonaleniu umiejętności ich prowadzenia poprzez praktyczne ćwiczenia oraz mikronauczanie.

Uczestnicy pracowali nad finalną wersją scenariuszy zajęć, wykorzystując taksonomię Blooma, model 9 zdarzeń instrukcyjnych Gagnégo oraz narzędzia ewaluacji.

Ważnym elementem szkolenia było mikronauczanie. Każdy uczestnik prowadził krótką lekcję, po której nastąpiła ustrukturyzowana informacja zwrotna obejmująca samoocenę oraz ocenę grupy. Dzięki temu uczestnicy mogli przeanalizować swoje działania dydaktyczne, wymienić się doświadczeniami i wskazać obszary wymagające dalszego doskonalenia.

Ewaluacja i doskonalenie jakości kształcenia

W programie szkolenia uwzględniono również warsztat dotyczący ewaluacji nauczania. Uczestnicy poznawali sposoby sprawdzania efektywności zajęć oraz opracowali własne narzędzia oceny dla wybranych typów zadań dydaktycznych.

Istotnym zagadnieniem było także wykorzystanie modelu uczenia się przez doświadczenie Davida Kolba, pozwalającego na refleksję nad przeprowadzonymi zajęciami i ich zgodnością z wcześniej określonymi celami dydaktycznymi.

Rozwój kompetencji dydaktycznych

Udział w szkoleniu pozwaliło rozwijać umiejętności w zakresie:

• doboru nowoczesnych metod dydaktycznych, takich jak case study, PBL, debata, flipped classroom i blended learning;
• formułowania celów dydaktycznych z wykorzystaniem taksonomii Blooma;
• projektowania zajęć zgodnie z modelem Gagnégo;
• tworzenia angażujących zajęć opartych na modelu Kolba;
• planowania ewaluacji z uwzględnieniem informacji zwrotnej i samooceny prowadzącego.